Artan Kelpiebrink

Wat een coole knul is hij toch!

Op woensdagavond vier februari 2009 werden we gebeld door de fokker met een verheugende mededeling. Bij eerdere bezoeken waren we verliefd geworden op een bepaalde teef en deze had nu geworpen. Eén van de reutjes zou voor ons zijn.

Eenmaal thuis eerst buiten kennis gemaakt met onze ouwe Saarlooswolfhond, waarbij Artan heel veel eerbied toonde en Navaho hem gewoon straal negeerde. Binnen kreeg ons pupje gelijk een snauw toen hij het waagde te dicht bij Navaho's kussen te komen, maar langzaamaan en op kousevoetjes lukte het Artan dan toch die ouwe brombeer zijn hart en kussen in te winnen. Na Navaho's inslapen werd hij dan ook node gemist door Artan, maar uiteindelijk richtte ons puppekind zich op één van de poezen.

Onze vent is voorspoedig opgegroeid. Zijn bijna ontembare drive is goed voor heel wat uurtjes bezig zijn per dag, zowel fysiek als mentaal. Hierdoor heeft hij tot nu toe ook al een paar keer een blessure opgelopen in zijn eerste twee jaar... knap hoor. Alles is leuk en alles dient onderzocht. En vervelen doet hij zich nooit. Hij zoekt gewoon iets "te leren" als wij dat even niet bieden.

Testosteron stroomt zijn oren uit, terwijl hij niet geheel zeker is van zichzelf bij andere honden, dus af en toe moet hij even stoer doen, een hoop kabaalmakend en bij voorkeur bij kleinere of jongere honden. Aan de andere kant kan het ook een watje zijn en loopt hij met een grote boog door het kreupelhout voor een flinke briard of newfoundlander.

Maar als er een tennisbal in het spel is, ziet hij niets en loopt alles ondersteboven! Ons ventje, ons jungske, ons hypertje :-)