eindhoven-boxtel / boxtel-hilvarenbeek / hilvarenbeek-bladel / bladel-borkel / borkel-soerendonk / soerendonk-heeze


Het Brabants Vennenpad

Vrijdag 22 en zaterdag 23 juli 2016 van Soerendonk naar Heeze, 22 kilometer.

Het gaat warm worden, of eigenlijk blijft het gewoon warm. Maar ik heb driekwart jaar niet gelopen en moet nu toch maar weer eens in de benen komen, anders wordt het nooit meer wat. Dus vanmorgen mijn tas gepakt, begin van de middag aangereden en net buiten Heeze de auto neergezet. Dit is het eindpunt voor morgen, maar nu loop ik eerst een klein kilometertje naar het station om daar de bus te pakken naar Soerendonk, waar ik de vorige keer eindigde.

Na afgezet te zijn door de bus moet ik even kijken welke kant ik nu heenmoet en als ik bij de kruising ben, komt de bus me weer voorbijgereden. De chauffeur stopt, opent de deur en vraagt of ik weer mee terug wil :-) Maar nee dank je, ik heb er wel zin in vandaag en al snel loop ik Soerendonk uit.


Binnen twee kilometer heb ik twee dazenbeten opgelopen, dus voordat ik scherp rechtsaf moet om dwars door de heide te lopen, spray ik me in. Ik heb vanmorgen getwijfeld of ik tekenspul of muggenspul zou meenemen. Ik koos voor tekenspul en dat helpt gelukkig ook tegen dazen. Maar ik ga deze keuze nog vervloeken! Maar goed, na de heide komt een recht stuk pad tussen het mais door, waar de wind is weggevallen en de warmte me te pakken neemt.


Na drie, vier kilometer kom ik aan de rand van een bosje te lopen, naast het water, uit de wind: de Berkenputten. De aanvals-squadrons muggen beletten me om op een bankje even lekker te luieren, want ik wil niet opgevreten worden. Maar ik heb alle tijd van de wereld, dus ik wandel rustig verder. Onderweg genietend van de uitzichten, de schaduw en de vlinders.


Voor me uit zie ik wat bebouwing opduiken en zo loop ik een beetje achteraf Strijp binnen. Dit kleine dorpje heeft een klein winkeltje waar ik een stuk worst scoor voor vanavond in de poeier-pasta-bolognese en me vervolgens nog vergrijp aan een ijsco. Zodra ik de deur uitstap, wordt deze achter me gesloten. Ik heb behoorlijk lopen lanterfanten als het al sluitingstijd is. Maar t winkeltje sluit gewoon vroeg.

In het dorpje neem ik een andere afslag en zo komt het dat ik richting een natuurkampeerterrein wandel aan de rand van het bos en aan een plas. De eigenaresse waarschuwt me, dat helemaal achteraan de camping overlast is van wilde zwijnen snachts. Dus neem ik juist het achterste plekje om in mijn eentje met geopende tent lastig gevallen te worden. Helaas heb ik ze alleen gehoord en niet gezien. Wel ben ik door mijn polyprop shirt heen helemaal lekgestoken door de muggen, aangezien ik alleen mijn buitententje meenam om als veredelde tarp te dienen.


Wel leuk is het, dat wanneer ik naar de voorkant van de camping loop om water te gaan halen en mijn maaltijd te gaan klaarmaken, ik langs een belgische vader en zoon loop. Zij hebben een prachtig kamp gemaakt van een klein tentje en een enorme tarp en zitten ernaast te eten. Muggencreme paraat. Wanneer ik terug kom lopen, vraagt vader aan me of ik wellicht honger heb, want ze hebben nog een hele maaltijd over en zitten helemaal vol. Zo komt het, dat ik tussen de muggen naast hen een bordje tofoespul weg zit te werken en even later de afwas doe :-)

Later die avond geniet ik langs de oever van uilen, het vogelconcert, libellen en het meertje zelf.


>> Vervolg van het Brabants Vennenpad >> klik hier >>