thorn-stramproy-hamont-westerhoven / westerhoven-witrijt-reusel-tulderheyde-alphen / alphen-baarle / alphen-dreef / dreef-bergen op zoom


Het Grenslandpad


Donderdag 15 t/m zondag 18 mei 2014 van Thorn naar Westerhoven, ongeveer 70 kilometer.

Afgelopen nacht zag ik in de avondschemering een vogel vliegen met een kenmerkend patroon. Ik wist nog niet zeker waar ik naar keek, maar even later hoorde ik hem zingen. Een nachtzwaluw! Mijn eerste :-) Nu we onze spullen weer snel ingepakt hebben, lopen we naar de bosrand en gaan daar in het zonnetje eens lekker ontbijten. We zitten een paar meter in de bosrand en een vroeg vriendinnengroepje schrikt van ons. Na het ontbijt lopen we over makkelijke rechte wegen richting de Achelse Kluis. Het laatste stukje erheen gaat over en langs de Warm Beek, waar we ook weer de nodige weidebeekjuffers spotten, voordat we kunnen neerploffen voor een veel te vroege versnapering. Maar wat kan ons het schelen, het is goed weer, we hebben al veel te veel kilometers gemaakt tot nu toe en hebben dus alle tijd.

Na in het klooster een punt heerlijke vlaai met wat vruchtensap te hebben genuttigd, lopen we weer verder. Vier kilometer verderop staan we een beetje deuzig te kijken, aangezien de markering, de gps en het routeboekje alledrie iets anders zeggen. Uiteindelijk lopen we terug en pikken we de route weer op bij de Dommel. Deze komt hier Nederland binnenstromen en is beduidend smaller, natuurlijker en sneller stromend dan verder stroomafwaarts. We vinden een perfect plekje onder overhangende takken en laten Artan maar weer eens flink afkoelen, terwijl we op het bankje pauzeren. De kanovaarders zijn in grote getale vertegenwoordigd, en terecht, wat een wereldplekje zeg.

Wanneer we weer verdergaan, kruisen we de Dommel en hebben gelijk hetzelfde idee bij het zien van de ruige weide die we nu betreden: wereldplek! Maar het is pas 13 uur... We besluiten de rugzakken af te gooien en uit het zicht te zetten. Hierna lopen we het hele perceel over om te checken of er echt geen grazers staan, aangezien we wat droge vlaaien hebben gevonden. En als we ze niet kunnen vinden, gaan we languit in de zon liggen. Een hele middag luieren, rondhangen en alleen maar genieten van de rust en het uitzicht. 's Avonds zetten we ons kamp op en met open tentfront word ik wakker om vijf uur, terwijl de nevels laag over de velden trekken van boven de Dommel en een fazant met veel herrie uit het helmgras komt geparadeerd.


We ontbijten na alles ingepakt te hebben op het bankje achter ons en lopen daarna nog een kort stukje door het bos voordat we bij De Malpie aankomen. Wat is het daar mooi zeg! Vennen liggen middenin de heide en omdat het nog zo vroeg is, hebben we al dat moois voor onszelf.



Kort hierna komen we vlak voor Westerhoven bij het mooie St Valentinus kapelletje. Hier buigen we van de route af en gaan via een mooi natuurgebiedje naar het dorp waar we de bus pakken.



>> Vervolg van het Grenslandpad >> klik hier >>