venlo-wellerlooi / wellerlooi-afferden / afferden-st jansberg / st jansberg-goch-groote horst / goch-venlo


Het Maas-Niederrheinpad


Dus. Maar weer eens een nieuw pad opgepakt. Eigenlijk wilde ik het Maasduinen-Nierspad gaan lopen. Echter, hiervan vond ik niet de routeboekjes. Een samenvoeging van het Maas-S(ch)walm-Nettepad met het Maasduinen-Nierspad resulteert in het Maas-Niederrheinpad en dus kocht ik me dat boekje en bekeek wat ik dan nog moest lopen. De zuidelijke rondwandeling onder Venlo heb ik al gelopen met het Maas-Swalm-Nettepad en de noordelijke rondwandeling boven Venlo is wat ik nu nog ga doen. Met de klok mee vertrek ik maart 2012 uit Venlo en kom april 2013 hier weer terug. In vijf losse trips wel te verstaan.

Zondag 11 t/m dinsdag 13 maart 2012 van Venlo naar Wellerlooi, ruim 40 kilometer.
zondag en maandag, 26 km

In de middag de hond opgetogen, mijn rugzak omgesnoerd en het OV opgezocht. In Venlo stappen we uit de trein en ik pin even wat geld voordat we doorlopen naar de Maas. We lopen een poosje langs het water tot we weer mogen afbuigen. Na de Genooier kapel te zijn gepasseerd, komen we door het gehuchtje Genooi en gaan we onder de snelweg door.


Een klein stukje verder passeren we een grote camping, waar ik een hekel aan heb. Dus ik loop wat verder tot aan De Krosselt. We zijn nu ruim vijf kilometer van station Venlo vandaan en dit is een mooi plekje om de tent op te slaan. Helaas is de camping gesloten. Er is wel iemand aanwezig vanwege een feestje en ik mag op het tegenoverliggende speelveldje wel overnachten. De volgende ochtend is het mistig en frisjes, maar dat levert ook mooie plaatjes op.


We vertrekken door het bos richting de Venkoelen. Dat we in veengebied zitten, is wel duidelijk en Artan heeft de grootste lol met alle nattigheid. Door de mist zie ik nog wat aalscholvers, drie soorten ganzen, zwanen, de grote zilverreiger naast wat blauwe reigers en het kleine gespuis als fuut, koet, hoen, dodaars en een aardig groepje kuifeendjes. Ook hoor ik nog overtrekkende kraanvogels. Kort voordat we bij Jagersrust aankomen (gesloten, terwijl ik wel zin had in een warme chocomel) passeren we nog wat lammetjes, terwijl we over drabberige dijken en langs sloten lopen.




En dan komen we aan bij de Schandelose Heide. Een vochtig heidegebied waar ik onderaan een stuifduintje bij de Ravenvennen mijn lunch eet. Arme Artan loopt in het water tegen het schrikdraad aan, waardoor hij een enorme optater krijgt. Verderlopend over de Lommerheide komen we over de Trappenberg en door nog wat meer bos waar flink gewerkt wordt weer uit bij de Maas.





De markering van het Maasduinen-Nierspad is er nog wel. In tegenstelling tot het routeboekje...

Kort voor Arcen moeten we een alternatieve route lopen. Het is niet veel, maar langs twee stukken maasoever worden geen honden toegestaan. In Arcen zelf gaan we even van de route en slaan wat lekkers in bij de plaatselijke super. Dan nog een paar kilometer langs de kasteeltuinen en door wat hoger gelegen bos, tot we bijna de boerencamping voorbijlopen in het gehuchtje Brandemolen. Ook hier heb ik weer het geluk, dat ik ondanks het feit dat ze nog gesloten zijn, er toch een nachtje mag staan.





>> Vervolg van het Maas-Niederrheinpad >> klik hier >>