boisheim-venlo / venlo-swalmen / boisheim-dalheim / swalmen-brüggen-herkenbosch-swalmen / roermond-dalheim / swalmen-roermond


vervolg van

Het Maas-Swalm-Nettepad


Zondag 08 t/m dinsdag 10 april 2007
rondje Swalmen, Brüggen, Herkenbosch, Swalmen, 45 kilometer.

zondag 08 en eerste helft maandag 09 april
Eind van de middag vertrek ik bepakt en bezakt naar Swalmen. Al heel snel loop ik langs het kleine riviertje de Swalm zelf. Het wordt natuurlijk al wat vroeger donker dan hartje zomer zo begin april en als ik een mooi plekje direct aan de rivier tref, nog niet eens zover van bewoning vandaan, want ik zie aan de andere kant van de Swalm en het veld gewoon huizen staan, gooi ik mijn rugzak af en maak er op mijn gemakje een hete hap. Kijkend naar wat jongelui die aan de overkant lanterfanten en nooit meer weg lijken te gaan, eet ik en in de schemering zet ik mijn tent op werkelijk op anderhalve meter van de Swalm.


Die avond luister ik naar een dame bosuil boven mijn hoofd, naar eekhoorns in het ritselend blad naast me, en naar de wind. Het duurt even, want het is nog vroeg, maar ik val toch in slaap en ben de volgende ochtend om half vijf al wakker. Let wel: kláár wakker. Kalm aan doe ik mijn ding, pak de tent in met mijn hoofdlampje op en drink iets warms. Nog steeds is het donker, zeker in het bos en ik vertrek. Dezelfde route als gisteren, want ik was nog een stukje verdergelopen om te zien of er verderop een nog beter plekje was. Natuurlijk loop ik in het donkere bos een keertje verkeerd en uiteindelijk wacht ik maar eventjes tot ik een geelrood symbool zie. Ik loop het veld op en zie een heel klein beetje meer dan in het bos. In het donker loop ik de grens over, gemarkeerd door schrikdraad. Vanwege de wilde zwijnen, omdat ze in het duitse bos wel getolereerd worden, maar op de nederlandse landbouwgronden geweerd. Aan de duitse kant van de grens eet ik mijn ontbijt op een bankje en poets mijn tanden, vol verbazing bekeken door een vroege wandelaar met hond.


Met grote slingers gaat de route verder door vochtig 'naturschutzgebiet' met vennen, meren, veen en later wat drogere heide met zelfs jeneverbes. Eerst veel nat met lange rechte dijkweggetjes, dan over een vlonderpad dwars door een ven en daarna de uitkijktoren bij de jeneverbesstruiken op de heide om vervolgens het bos in te lopen.





Hierna volgt de route alsmaar de Schwalm met geregeld stuwmeren, omdat het vroeger één en al watermolen was wat de klok sloeg. Een aantal zijn er nog intact. Het leuke is, dat ik geregeld ijsvogels voorbij zie flitsen, opgemerkt door hun alarmkreet als ze van hun roest verdwijnen. Goed fourageergebied voor ze hier. Zo loop ik tot aan Brüggen onder bomen en langs water.





Na Brüggen loop ik via een strook bomen langs de Elmpter Bach en als ik dan Elmpt passeer, hou ik siësta onder een blauwe lucht.


Het tweede stuk voor vandaag wordt een mooie wandeling door nationaal park De Meinweg. Over smalle paadjes waar enkel wandelaars kunnen komen en waar ik aan de duitse zijde op zoelplekken van zwijnen en een aantal zandhagedissen stuit, allemaal man. De adder laat zich aan mij niet zien.



>> Vervolg van het Maas-Swalm-Nettepad >> klik hier >>