roermond-haelen / haelen-witdonk / witdonk-nederweerterdijk / groote peel / neerkant-ysselsteyn / ysselsteyn-stippelberg / stippelberg-volkel / volkel-uden / uden-slabroek / slabroek-heeswijk / heeswijk-kasteel / kasteel-berlicum / berlicum-den bosch


Het Peellandpad


Het peellandpad begint zo ongeveer in mijn achtertuin; samen met nog een aantal LAW, maar met net het pieterpad achter de rug ben ik even wars van lange, lange, lange-afstand-wandelpaden. Dus een 160 kilometer lange LAW vanuit 's-Hertogenbosch naar Roermond. Of eigenlijk is het begin gemaakt in Roermond. Het is een beetje een gezinswandeling, want mijn jongste zoon wil meelopen en mijn man wiens benen niet altijd even hard mee willen, wil wel meelopen, toch in ieder geval het meeste, zolang de etappes hem van en naar een bushalte willen brengen in een afstand die te overbruggen is. Mijn oudste zoon, zeg je? Hij? Lopen? Moe worden? LOL! Hij wenst hiervan verschoond te blijven. Maar aangezien hij graag achter de computer zit, vindt hij het niet zo erg om thuis te blijven en af en toe de honden uit te laten. Iedereen blij.

Zondag 06 augustus 2006 van Roermond naar Haelen, 11 kilometer.

We, dat is mijn man en ik, zijn even kindloos vandaag en gaan erop uit. Eerst kalm aan ontbeten, we hebben toch de tijd, omdat de honden - die helaas te oud zijn om nog eens flink kilometers te maken, nog moeten eten en uitgelaten moeten worden. Dan met de trein naar Roermond. Daar buiten het station is het gelijk even zoeken waar het Stationsplein Veldstraat wordt, omdat het een beetje appelig beschreven is, maar dan is het verder goed aangegeven. Normaal gesproken stap ik zo snel mogelijk door om de stad uit te komen, hooguit met een snelle onderbreking voor wat boodschappen, maar nu loop ik in goed gezelschap en komt het eigenlijk niet zo nauw. Dus we strikken de schoenen en lopen langs een handvol kerken tot aan de Roer, die we later kruisen.


Vervolgens kwam er een irritant lang stuk asfalt, maar er was weinig anders te kiezen, want het gaat over heel wat liters water. Aan de ene kant zie je als wandelaar auto's achter een vangrail en aan de andere kant bomen en soms een glimp water. Maar eenmaal aan de andere kant, gaat het al snel richting kasteel Horn. Er ligt een leuk stukje grond omheen, en dat hebben we dan ook even rondgelopen en wat gegeten. Er zijn een paar prachtige doorkijkjes en mijn man ziet het ultieme visplekje voor in je achtertuin.




Droog onder een overhangende boom eten we ons broodje en als zelfs die paar druppen niet meer vallen, gaan we weer op weg. Onze weg gaat langs de oostzijde van Horn. Het uitzicht wat die mensen daar hebben, wil ik ook wel. En kort daarop gaan we het groen binnen. Vanwege het goede weer lopen we kortgebroekt en dat is soms even gevoelig als je over een overgroeid paadje loopt. Of zie je hier wel een pad? We kwamen van rechtsachterin.

Ook al lopen we nu in het bos, er komen zo af en toe nog mooie uitzichten, zoals zoiets simpels als een maaiveld. Of even verder vlak voorbij boerderij Houterhof, waar we wel fietsen zien, maar geen mensen, tot deze onder een klein bruggetje uitkomen. Ze bleken een caché gevonden te hebben (deden aan geocaching) en ik heb er een plaatje geschoten van de natuur. Eenieder geniet er op eigen wijze van tenslotte. Weer een stuk verder door het bos passeerden we weer een open veld onder een prachtige hemel waar wat paarden graasden.



Niet veel verder kom je langs de Tungelroyse Beek te lopen. Het watertje kronkelt echt ontzettend en heeft zich in de bodem uitgeslepen. Je mag er nog een hele poos naastlopen, maar dat bewaren wij voor een volgende keer, want we stoppen bij Huize Elisabeth om op de bus te stappen. Maar pas nadat ik nog van alle kanten de ruïne van de Elisabethsmolen heb gefotografeerd.




>> Vervolg van het Peellandpad >> klik hier >>