roermond-haelen / haelen-witdonk / witdonk-nederweerterdijk / groote peel / neerkant-ysselsteyn / ysselsteyn-stippelberg / stippelberg-volkel / volkel-uden / uden-slabroek / slabroek-heeswijk / heeswijk-kasteel / kasteel-berlicum / berlicum-den bosch

vervolg van

Het Peellandpad


Zondag 27 april 2008 van Uden naar Volkel, 5 kilometer.
we liepen dit stuk in tegengestelde richting

Nadat het afgelopen week voor het eerst boven de vijftien graden is geweest dit jaar, belooft het vandaag ruim boven de twintig graden te worden. En belofte maakt schuld, dus ga ik ervan uit, dat het inderdaad warm gaat worden. We zijn een paar dagen kinderloos en genieten van elkaars gezelschap. Ondanks een brakke knie en rug van manlief, gaan we toch een stukje lopen. Gekleed in een shirtje en een rokje (ik dan) met als extra accessoire een rugzak gaan we vandaag niet voor snelheid, maar voor een Rustig Dagje Buitenshuis. Een met-el"kaartje" voor ons twee en we kunnen de hele dag bussen wat we willen.

We stappen uit de bus aan de noordzijde van Uden en kopen gelijk een ijsje bij het tankstation. Dat hebben we nodig, maken we onszelf wijs. :-) In het boekje lijkt het op de kaart een lange weg tussen uitgestrekte weilanden, maar het valt reuze mee. Wel continue verhard en inderdaad ook een lange weg, maar het doet niet eindeloos aan.

Het Halve Zolen Lijntje kende ik al, want het verbind (bijna) mijn vroegere woonplaats met mijn huidige en ik heb het enkele malen gereden, nu het fietspad is geworden. Maar het Duits Lijntje kende ik enkel van naam. Haaks op de lange rechte weg die we volgen, loopt - volgens het boekje - het Duits Lijntje. Niet dat we een biels of rail zien liggen. Wel zien we iets moois: het is een natte groene zone geworden. Links en rechts (en overigens ook vooruit) kijkend, zien we hoe sloten natuurvriendelijker zijn gemaakt met zachtglooiende kanten, poeltjes en begroeiing. We lunchen uitgebreid, uitgejouwd door een kievit. En we flikflooien wat, waarin we zo opgaan, dat we de passant pas opmerken als hij op enkele meters is genaderd. :-)

Het is nog wat kaal langs de sloot als we verderlopen, maar we zien wel een koppel eenden met een jong. Aan het eind van het terrein slaan we af naar rechts en dan klopt er gelijk niets meer van het kaartje. Zou me normaal niet zo opvallen, aangezien ik niet op het kaartje of op de beschrijvingen loop, maar nu weet ik dat we zodadelijk van de route afmoeten, aangezien we anders de komende uren geen bus meer tegenkomen. Gewoon de markeringen volgend, komen we inderdaad daar waar we wezen willen. In Volkel - van de route af dus - rijdt de ene bus niet en lopen we nog een rondje door het dorp, omdat we een verkeerde straat pakken naar de andere bus, maar we wisten, dat we toch nog meer dan een half uur hadden, dus we hebben ook nog even bij het kinderboerderijtje met de uitgezakte ezel en de reuzenkonijnen in te kleine warme hokjes gekeken.

Ergens onderweg bij bus nummer weet ik veel is er een halte uitgevallen. Degene die we hadden moeten hebben. Gelukkig was ik er eerder geweest en herkende ik hem bij het voorbijrijden, dus de chauffeur heeft ons snel even langs de weg afgezet. We hadden nog tijd genoeg om over te stappen en snackten nog even een frikadel. Rode konen en armen is wat we eraan overhouden vandaag.


>> Vervolg van het Peellandpad >> klik hier >>