roermond-haelen / haelen-witdonk / witdonk-nederweerterdijk / groote peel / neerkant-ysselsteyn / ysselsteyn-stippelberg / stippelberg-volkel / volkel-uden / uden-slabroek / slabroek-heeswijk / heeswijk-kasteel / kasteel-berlicum / berlicum-den bosch

vervolg van

Het Peellandpad


Zaterdag en zondag 02 en 03 februari 2008 van Slabroek naar Uden, 8 kilometer.
ik liep dit stuk in tegengestelde richting

Na mijn werk direct naar huis, omgekleed, klaarstaande rugzak omgehesen en vertrokken. Trein, broodjes en bus later uitgestapt langs de snelweg tussen Oss en Uden en naar het ecoduct gelopen. Het was lekker fris, op alle open plekken lag nog sneeuw en het weerbericht had beloofd dat het vannacht niet boven nul zou uitkomen. Het is al donker en ik denk even snel te kunnen afkorten door tegen het ecoduct op te lopen, maar natuurlijk staan daar hekken omheen, dus ik moet de glibberige helling weer af, aangezien ik geen zin heb om met rugzak en al over dat hek te moeten gaan en liever omloop, dan het ding afdoen, over het hek te mikken, er zelf achterheen te springen met het risico gelijk een enkel te verzwikken. Eenmaal aan de andere kant van de snelweg ben ik snel van het fietspad afgegaan, het ontzettend drabberige ruiterpad op, maar niet in de richting die het peellandpad aangaf. Ik had op google earth wat rondgespied en een leuk veldje gezien wat aan een crossterrein lag en wilde daar mijn zeiltje spannen.

Het was inmiddels echter begroeid met jong opschot en baby-dennen en bij het tussen de bomen struinen naar een plekje, was alles f begroeid f modderig, zodat ik na zo'n drie kwartier maar besloot door te lopen naar een camping die ik een klein stukje verderop wist. Misschien dat ik daarom ook nogal kritisch was om een plekje te vinden, want er was een alternatief voorhanden. Terug naar het ruiterpad en in het donker de route gevolgd. Nouja, de route... de richting gelopen, die ik verwachtte te moeten lopen. Om me ineens een ongeluk te schrikken!

Er stond een kabouter in het bos! Ja echt! Een klein bol dametje! Er blijken kabouterroutes uitgezet te zijn en de kleintjes staan stevig in de grond verankerd.

Uiteindelijk liep ik van de route af en op de bonnefooi in de windrichting waar de camping ergens moest liggen. Bij een asfaltweggetje gekomen, heb ik me naar een lantaarnpaal begeven, waar ook de ingang van de camping aangegeven stond. Ik heb me uiteindelijk in het (af-)washok in een hoekje neergelegd. Nog steeds koud, maar iig geen wind. 'sNachts kwam er nog een straalbezopen carnavalsvierster binnenvallen om tot de conclusie te komen, dat er geen wc-s waren. :-)

De volgende ochtend ben ik vroeg wakker en na een warm ontbijt in de verwarmde toiletruimtes en na gepasseerd te zijn door een paar potige kerels die onderweg waren naar de hot-tub (!) vertrek ik vlak voor de zon opkomt. Bij bezoekerscentrum Slabroek komt ze dan toch boven de bomen uit en draai ik rechtsom. Van NO draait het pad naar ZO.

Direct na Slabroek zie ik een roedel reen. Vijf stuks hebben het idee, dat ik doorloop als ik me achter een bosje verschuil. Na enige tijd word ik toch opgemerkt en ze lopen in de richting waarheen ik ook moet weg. Helaas komt me van de andere zijde een eenzame wandelaarster tegemoet, waardoor ik alleen nog het laatste ree met een wit gat in de bossen zie verdwijnen. Kort daarop stap ik over een heuveltje de Slabroekse Bergen in. Een heidegebiedje waar ik bijna ondersteboven word gesprongen door een enthousiaste jonge hond. Wanneer ik het bos uitloop, zoek ik een bushalte en spoed me zover de carnaval het toelaat naar huis om een warm bad later naar de wandel- en fietsbeurs te OV-en.




>> Vervolg van het Peellandpad >> klik hier >>