pieterburen-winsum-groningen-zuidlaren-rolde-schoonoord / schoonoord-coevorden-hardenberg / hardenberg-ommen / ommen-hellendoorn-holten / holten-laren / laren-vorden / vorden-doetinchem-hoch elten-millingen / millingen-groesbeek / groesbeek-gennep / gennep-vierlingsbeek / vierlingsbeek-swolgen / swolgen-venlo / venlo-roermond / roermond-peij / peij-st pietersberg


Het Pieterpad


Een beetje flauw van steeds maar weer verzinnen waar ik nu weer wilde gaan lopen en of ik daar met OV wel behoorlijk kon komen, bedacht ik me dat ik wel eens een LAW (lange-afstands-wandelpad) kon lopen. Uiteraard kies ik dan gelijk de langste -vooralsnog- in NL. Als je precies de route loopt die aangegeven is, dan heb je aan het eind 485 kilometer in de benen. Aangezien je geregeld van en naar OV of overnachtingsplaats loopt, er soms omleidingen zijn en er leuke bezienswaardigheden in de buurt van de route liggen, tel je er al snel een aantal bij op; het totale aantal gelopen kilometers is dan ook wat ik heb genoemd per etappe, niet enkel de route.

Zaterdag 01 en zondag 02 oktober 2005 van Pieterburen naar Groningen, 11 en 18 kilometer.

Met het OV naar het haast onbereikbare (nouja) Pieterburen, waar je absoluut de zeehondencreche moet hebben gezien. Die ik eigenlijk niet gezien heb, want ik stond te popelen om te gaan lopen na minimaal vier uur op mijn kont in treinen en bussen en busjes gezeten te hebben. Pittoreske dorpjes als Eenrum en Mensingeweer waren een welkome afleiding, het was heerlijk weer en ik pauzeerde op mijn rug aan het water. Al snel streek ik in Winsum neer aan een terrasje, alwaar ik gezelschap kreeg van de vriendin bij wie ik zou slapen. Scheelde me weer ruim acht uur heen en weer treinen.

Ze haalde me op en bracht me terug en liep zelfs nog een stukje mee, tot de route over een weiland tussen de schapen doorging. Op haar rose gympies en met twee honden bij leek dat niet zo'n goed idee, zodat ik mijzelve maar tot een modderbad verleidde. Nadat ik tot mijn enkels -lang leve de goeie schoenen- in de schapendrek had gestaan voordat ik over een hek mocht klimmen, en dat twee keer, kwam ik op asfalt in de polder. En daar kwam ik niet meer vanaf, zo leek het. Gelukkig was daar Gangwerd met enorm kleine straatjes en steegjes om het weidse uit mijn hoofd te krijgen. Om vervolgens weer kilometers asfalt te vreten en een kop soep aan een picknicktafel tussen een paar schapen op de dijk (Wierumerschouw, doen!). Dan Groningen in en de trein genomen.

Woensdag 12 oktober 2005 van Groningen naar Zuidlaren, 21 kilometer.

Ook al heb ik een hekel aan steden, het viel wel mee in Groningen-stad, omdat je al snel langs water, het Hoornse Diep komt te lopen. Een mooie route, waarbij ik me voor het eerst sinds Pieterburen afvroeg waarom ik geen fototoestel had meegenomen. Langs water en watertjes, groen en vooral: af en toe ook eens géén asfalt. Kort voor je Zuidlaren inloopt kom je dan ook nog een hunebed tegen. Een beetje verstopt dus een bordje wijst hem aan. De eerste op de route. Natuurlijk kom ik aan als er kermis is (binnen een week zuidlaardermarkt) op de brink, dus ik heb nog een poosje naar de verlegde bushalte lopen zoeken.

Zondag 23 oktober 2005 van Zuidlaren naar Rolde, 18 kilometer.

Twee vrienden zouden meegaan, maar één van beiden was verhinderd, dus waren we met twee. Wat wel prettig was, is dat we dus met de auto heen en terug zijn gegaan. En voor een ongetrainde loper heeft mijn gezelschap zich kranig geweerd. Uiteraard hebben we wel bij elk koffiekopje op de kaart een stop gemaakt. Hete chocomel met slagroom!

Tot nu toe het mooiste stuk van het Pieterpad. Niet steeds asfalt, afwisselend bos en uitzicht, heide en dorpjes, zelfs een stuk langs het stroomdal van de Drentsche Aa gebanjerd en deze -het water dus- overgestoken via een smal en glad bruggetje. Maar ook het Balloërveld hebben we uitvoerig belopen. Te uitvoerig. Want (tip!) als je Gasteren uitkomt, moet je meteen na een brug linksaf. Alleen stelt die 'brug' niet veel meer voor dan twee leuningen langs de brede weg. Kortom: te ver gelopen, het Balloërveld van alle kanten gezien, en ipv de aangegeven 16 kilometer, hebben we er 18 gemaakt. Maar dan smaakt de choco in Rolde ook wel héél erg goed. Zeker nadat ik die arme man (en vriend nummer twee die nog wel even hoi kwam zeggen) ook nog eens meesleepte naar de hunebedden in het dorp.

Zaterdag en zondag 29 en 30 oktober 2005 van Rolde naar Schoonoord, 16 en 15 kilometer.

Een beetje op de bonnefooi aangelopen. Ik had mijn tentje op mijn rug, maar de camping die ik op het oog had gaf tot 's ochtends niet thuis. Net die week op vakantie. Nahja, als het niet anders kon, waren er een stukje verder nog wel plaatsen of desnoods een B&B. Maar terwijl ik onderweg belde met mijn mobieltje zonder bereik, hoorde ik nog net voordat de verbinding wegviel dat er wel werd opgenomen, dus er was iig iemand. Ik heb prachtig weer gehad en genoten van de bossen, de heide, het veen, de vennen en de rust. Maar was niet berekend op het vroege schemeren. Het boomkroonpad is een aanrader. De tweede aanrader die ik niet zelf heb ervaren, vanwege mijn krappe tijdspanne. Het was ook zulk ongekend mooi en zacht weer voor de tijd van het jaar.




Op de camping was ik de enige op het veld. Dus ik had het voor het kiezen; 's avonds vroeg onder de wol, want in het pikkedonker was weinig anders te doen dan met mijn hoofdlampje op in mijn slaapzak de Op Pad te lezen. En dat met een dagje frisse lucht in het gezicht resulteerde in vroeg slapen. De volgende dag doorgelopen tot aan Schoonoord, waar ik het trof met de bus: die was net tien minuten weg en reed maar eens per twee uur. Geen nood, mijn Op Pad was nog niet uit.




>> Vervolg van het Pieterpad >> klik hier >>