pieterburen-winsum-groningen-zuidlaren-rolde-schoonoord / schoonoord-coevorden-hardenberg / hardenberg-ommen / ommen-hellendoorn-holten / holten-laren / laren-vorden / vorden-doetinchem-hoch elten-millingen / millingen-groesbeek / groesbeek-gennep / gennep-vierlingsbeek / vierlingsbeek-swolgen / swolgen-venlo / venlo-roermond / roermond-peij / peij-st pietersberg

vervolg van

Het Pieterpad


Zondag 7 mei 2006 van Venlo naar Swolgen, 22 kilometer.

Eigenlijk zou dat van Swolgen (N) naar Venlo (Z) moeten zijn, maar omdat Swolgen geen ander OV heeft dan deeltaxi op zondag en ik graag zo vroeg mogelijk ga lopen, heb ik deze trip andersom gedaan. Scheelde me twee uur in aanvang. Het had ook zo nog wat voordelen: Het waaide nu niet in mijn gezicht, wat maar goed was ook, want mijn anti-hooikoortsmiddelen konden het maar net aan, en een ander voordeel was dat de zon nu op de rug stond, dus weerom dat hooikoortsgedoe en ook niet hoeven knijpen met de ogen. Natuurlijk geen zonnebril bij me op de eerste 'goeiweerwandeldag' die ik had. Want goed weer had ik! Continue zon, windje erbij, 20-25 graden.

In Venlo liep ik prompt verkeerd, omdat er een boekenmarkt was en ik de bewijzering miste. Ja wat wil je met een kraam ervoor en het boekje in mijn zak. Maar eenmaal bij de Maas aangekomen, werd de route weer opgepikt. Venlo uit, wat asfalt gestapt langs bergen Duitsers die naar de intratuin kwamen en toen een klein paadje in wat me opnieuw naar de Maas leidde. Heel toepasselijk heet dit paadje: Pieterpad! Toen met het pontje (dertig cent, pft) de Maas over en in Grubbenvorst -bij een ijssalon die bij binnenkomst van het dorp al adverteerde- heerlijk gepauzeerd met wat frissigs en fruitigs.



De tweede helft was het mooiere deel, van Grubbenvorst naar Swolgen. Als je langs de Molenbeek van Lottum loopt, die je niet ziet, maar kunt herleiden aan de percelen die vanaf de bosrand (waar je loopt) naar het gekwaak van de kikkers lopen, kijk je over een mooi stuk semi-open landschap. En nog iets verder, bijna in Zwaanenheike was ik heel blij van Z naar N te lopen, want anders zou ik mijn tweede pieterpadbankje hebben gemist! Het staat bij iemand op het erf en heeft zelfs de uitnodiging erop om je drinkwater te kunnen aanvullen om 't hoekie. Is dat lief, of is dat lief!



Dan het laatste stukje, groen en nat. De kikkers en padden vieren hoogtij in alle poelen die veelvuldig te vinden zijn. Het is hier zo nat, omdat het een verlande Maasarm is. Het Schuitwater wordt omgrenst door broekbos en is soms zo nat, dat knuppelbruggen nodig zijn. Ik kon het niet laten om er eens flink rond te stampen en heb daardoor alle muggen gewekt die er te vinden waren. Maar het was de moeite waard.






>> Vervolg van het Pieterpad >> klik hier >>