pieterburen-winsum-groningen-zuidlaren-rolde-schoonoord / schoonoord-coevorden-hardenberg / hardenberg-ommen / ommen-hellendoorn-holten / holten-laren / laren-vorden / vorden-doetinchem-hoch elten-millingen / millingen-groesbeek / groesbeek-gennep / gennep-vierlingsbeek / vierlingsbeek-swolgen / swolgen-venlo / venlo-roermond / roermond-peij / peij-st pietersberg

vervolg van

Het Pieterpad


Woensdag 10 mei 2006 van Venlo naar Roermond, 31 kilometer.

En dat heb ik geweten. Gewend aan rond de 20 kilometer had ik te weinig rust genomen en mijn voeten hebben op het laatste stuk flink geprotesteerd. Geen blaren ofzo, maar gewoon protest. Helaas had ik ook al een poosje een geïrriteerde knie, wat nu ook opspeelde en ik heb na deze wandeling even niet meer gelopen. Want nog geen twee weken later zou ik naar Oostenrijk en daar ga je niet met een zere knie heen natuurlijk. (ik heb bij afdalingen een knee-strap gebruikt, want die knie is nog niet over) Maar goed: 31 kilometer.

Van station Venlo loop je snel weg om bij een zandafgraving te komen. Al direct een mooi stukje groen van links naar rechts op de foto's.




Hierna kwam er een flink stuk bos. Eigenlijk was het enkel maar bos, en soms een stukje bosrand. Ik was mijn DEET vergeten en dus heb ik geen enkele foto gemaakt, want zolang ik doorliep, werd ik nog niet lekgestoken door de muggen. Toch kon ik het niet laten snel een uitzichtje te kieken bovenop een horst tussen de bomen door, en het één of andere pissebedje midden op mijn pad. Vlak voordat ik bij café 'De Grens' aankwam zag ik een man zandhagedis. In mijn haast een foto te nemen dook ik de struiken in en werd alsnog gestoken. De hagedis kwam niet op de foto, evenmin als de vrouw zandhagedis aan het eind van de wandeling. Maar wel was daar café 'De Grens'. Vanwege het kleine briesje dat daar stond, waren er geen muggen en ik heb er heerlijk uitgerust, wat gedronken, door het gastenboek gebladerd en natuurlijk even het Pieterpad-bord gefotografeerd op mijn sokken.




Sja en verder is het weer een he-le-boel bos, wat wel weer lekker was, omdat het hardstikke warm was en koeler in het bos. Oh en een heel mooi beekje wat je oversteekt, de Swalm.


De laatste paar kilometers waren zwaar voor me. Zeker toen ik er nog dik drie door de bebouwde kom moest. Dus ik weet zeker, dat sommige mensen raar hebben opgekeken van een jonge vrouw die langs de weg op het fietspad zat. Even van de voeten af. ;-)


>> Vervolg van het Pieterpad >> klik hier >>