pieterburen-winsum-groningen-zuidlaren-rolde-schoonoord / schoonoord-coevorden-hardenberg / hardenberg-ommen / ommen-hellendoorn-holten / holten-laren / laren-vorden / vorden-doetinchem-hoch elten-millingen / millingen-groesbeek / groesbeek-gennep / gennep-vierlingsbeek / vierlingsbeek-swolgen / swolgen-venlo / venlo-roermond / roermond-peij / peij-st pietersberg

vervolg van

Het Pieterpad


Woensdag en donderdag 23 en 24 november 2005 van Schoonoord naar Coevorden, 14 en 17 kilometer.

Perfect weer, helder en koud, maar zo goed als windstil. Zeker het eerste stuk door het bos is heerlijk doorstappen. Met een pauze om het stenen beeld wat is opgedragen aan Toos Goorhuis en Bertje Jens te bekijken. Ik kon niet gewoon doorlopen langs dit eerbetoon aan de initiatiefneemsters van het Pieterpad natuurlijk. Een stukje verder kom ik langs de Galgenberg, waar ik mijn rugtas afgooi, een lauwe choco pak (ik moet echt aan een nieuwe thermosfles), mijn rugzak op het bankje laat staan als ik even tussen de struiken ga plassen en direct weer uit diezelfde struiken moet springen, omdat een oplettende mountainbiker zich over mijn tas wil ontfermen. Hij wordt roder dan ik.

De omleiding van het pad op de ZweeloŽrstraat staat goed aangegeven middels de roodwitte markeringen en dat was tevens mijn eerste dit-wijkt-van-het-boekje-af. Dat geeft de burger moed. Het begint al een beetje te schemeren als ik Sleen binnenloop, waardoor de met mijters versierde straten knus aandoen, maar ik loop nog een stukje door tot ik voorbij Sleen word opgepikt om naar mijn logeeradres voor die nacht te gaan.

De dag erop hoeft niet breed besproken te worden: veel lange asfaltwegen door de polder, terwijl het miezert en mist, hard waait en koud is. Als ik in -ik meen- Den Hool weiger bij een koffiekopje binnen te gaan en om de hoek in een redelijk droge luwte mijn bruine boterhammen wegspoel met redelijk warme chocomel word ik opgemerkt door twee erfhonden: een mechelse herder en een zwarte labrador. Ze worden vriendelijker van een korstje. Tegen de tijd dat ik op driekwart ben, heb ik geen zin meer, wat een rotweer. Eťn mazzeltje: ik haal met twee minuten respijt de trein huiswaarts.

Woensdag 14 december 2005 van Coevorden naar Hardenberg, 20 kilometer.

De eerste zin van deze etappe uit het boekje zegt: "Vanuit het station Coevorden rechtsaf gaan, richting postkantoor." Nou had ik na de vorige etappe alweer twee wandelingen gehad buiten het Pieterpad, dus het stond me niet meer zo bij wat ik als laatste gelopen had. Ik neem dus buiten het station de richting van de markeringen, langs het postkantoordinges op de hoek, door de winkelstraat, de dorpskern uit en... huh? Dat kerkje kende ik al? Dan het boekje er maar bij. Waarin staat dat ik zo te zien langs het spoor had moeten lopen, maar dat doe ik nu niet? Had ik dus gewoon rechts gepakt ipv scherp rechts langs een heus groot postkantoor. Achja, het was lekker weer en een kilometer meer of minder...

Vandaag ben ik Overijssel binnengelopen. Het is knap koud, maar daar ben ik op gekleed. En ik heb een nieuwe thermoskan met gloeiend hete thee erin, dus wat kan mij gebeuren. Nou, ik zou het warm kunnen krijgen... Want als ik na een kilometer of 7 in de volle zon kom te lopen, breekt het zweet me uit en wil ik wat laagjes gaan afpellen. Goed dat ik alleen wat ventileerde, want na een kilometer kruis ik de Vecht en het Overijsselsch Kanaal, de wolken gaan voor de zon en het begint een klein beetje te waaien. Maar ik ben lekker warm en loop door tot in Gramsbergen waar ik wat wil drinken. Normaal passeer ik cafť's, maar in het boekje staat duidelijk, dat je in Gramsbergen "Bij Jan en Gees" (foto hierboven) als Pieterpadwandelaar met open armen wordt ontvangen, dus zo geschiedde. En uiteraard heb ik in het gastenboek geschreven. Leuke attentie was het meegekregen kaartje als bewijs van aanwezigheid.


In Gramsbergen nog het standbeeld met (Pieterpad-)wandelaars voor de kerk vastgelegd en toen weer verder, weer over de Vecht. Nu komen er stukken die je in je uppie loopt, heerlijk. Doordat ik met het OV vanaf Den Bosch op en neer ga voor een dagje, begin ik laat en zie het al vroeg schemeren. Als ik dan door het enige kleine stukje bos ben gestapt, pak ik een bankje en kijk naar het kleuren van de horizon met een bakje nog steeds hete thee! Goeie aankoop, die thermosfles. Nog dik vier kilometer tot het station.



Ja, de laatste kilometers, maar wat een welkome verrassing! Het laatste stuk langs de Vecht staat aangegeven dat je over de dijk moet, maar je kunt onder de dijk langs het water lopen. In het donker kom ik Hardenberg binnen, loop door de verlichte winkelstraat naar het station en moe maar voldaan kijk ik nu alweer in mijn boekje naar de volgende etappe.


>> Vervolg van het Pieterpad >> klik hier >>