pieterburen-winsum-groningen-zuidlaren-rolde-schoonoord / schoonoord-coevorden-hardenberg / hardenberg-ommen / ommen-hellendoorn-holten / holten-laren / laren-vorden / vorden-doetinchem-hoch elten-millingen / millingen-groesbeek / groesbeek-gennep / gennep-vierlingsbeek / vierlingsbeek-swolgen / swolgen-venlo / venlo-roermond / roermond-peij / peij-st pietersberg

vervolg van

Het Pieterpad


Zondag 5 februari 2006 van Holten naar Laren, 15 kilometer.

Het was me de vorige keer wel bevallen, een beetje 'aanspraak' in de vorm van Dinky, dus ze ging weer mee. Deze keer zou er ook iemand meelopen, en op het eind zouden we een stukje tegemoet worden gelopen door een ander die ons terug zou brengen naar het beginpunt. Voor mij de trein, voor mijn medeloper zijn wagen.

In Holten vanaf het station dwars door het dorp gestapt, een erf of wat dwars doorgestoken en vaak in het boekje moeten kijken, omdat je met twee toch meer loopt te ouwehoeren en minder op de markeringen let. Daarbij kwam, dat het grauw weer was, flink mistte, en wie weet bedenk ik dadelijk nog wel een excuus. ;-) Om de snelweg over te kunnen steken, hebben we wel een stukje asfalt moeten stappen, maar er werd niet echt druk gereden, dus ook dat viel mee.

En daar was de Schipbeek. Een prachtige dijk, het zandpad aan weerszijden door beuken geflankeerd en hoewel ik het niet vaak heb, omdat ik van de winter ook houd, vond ik het nu echt jammer dat het geen lente, zomer of herfst was. Na een paar honderd meter de Schipbeek overgestoken en daar verscheen het eerste koffiekopje: de Stobbe. Eerst moesten we nog even langs de kudde edelherten waarbij Dinky even vakkundig op haar nummer werd gezet door de bok van de kudde.

Bij de Stobbe kun je binnen zitten of onder het afdak waar je terechtkomt als je door de achterkant van het huisje stapt. Er staat koffie, thee, soep of chocomel voor je klaar, een aantal stoelen, frisdranken, ijs, noem maar op en alles op basis van vertrouwen. Het is dus onbemand, op het leuke foxje na, dat al rap ons kwam begroeten. Ook al waren onze dranken warm en deden we energie op door de boterhammen, we kregen het al vlot weer koud, dus we gingen weer op pad.


Om na de eerste afslag weer een staaltje vertrouwen tegen te komen: een kist vol versnaperingen, snuisterijen en dranken. Ik vind dat zó mooi he, echt. Maar nu hebben we de pas er goed inzitten, we zijn ingelopen en we gaan nu een lange, lange rechte weg op, ik schat een kilometer of drie. Maar met het vooruitzicht van landgoed Verwolde, hebben we dat snel weggestapt. Want het laatste stuk voor Laren komen we over het mooie landgoed. Hier vind je ook de dikste eik van Nederland, taille 7,5 meter.

En dan zijn we er, over de laatste meters opgewacht door onze taxi, maar eerst even genieten van een welverdiende hap in Laren.



>> Vervolg van het Pieterpad >> klik hier >>