pieterburen-winsum-groningen-zuidlaren-rolde-schoonoord / schoonoord-coevorden-hardenberg / hardenberg-ommen / ommen-hellendoorn-holten / holten-laren / laren-vorden / vorden-doetinchem-hoch elten-millingen / millingen-groesbeek / groesbeek-gennep / gennep-vierlingsbeek / vierlingsbeek-swolgen / swolgen-venlo / venlo-roermond / roermond-peij / peij-st pietersberg

vervolg van

Het Pieterpad


Zondag 16 april 2006 van Groesbeek naar Gennep, 15 kilometer.

Deze keer geen fototoestel mee, maar mijn oren gebruikt. Heel bewust eigenlijk, want ik heb dit stuk van de route al enkele keren gelopen. Dan zie je nog wel mooie stukjes, maar ik ken ze dus al en een aantal foto's van die route staan zelfs al op deze site, bijvoorbeeld een enkele bij de wandeling Cuijk-Groesbeek en een boel bij de wandeling St.-Jansberg en Mookerheide. Het werd nu de vierde keer dat ik het liep en het pad was op het eerste deel, tot voorbij de eerste helft ontzettend drabbig. Ik had mijn gamaschen omgegord en hoewel mensen eerst raar keken, gaven ze me later gelijk. Er was op sommige stukken haast geen doorkomen aan en er waren paadjes uitgelopen langs het originele pad, tussen de bomen door.

Maar het was een heerlijke dag, er waren meer mensen op pad, het wordt weer lente, ook al heeft dat dit jaar een maandje langer op zich laten wachten. Ik werd pal buiten Groesbeek al direct toegezongen door een merel met heel erg goede zin en de vinken, roodborstjes, winterkoninkjes en ander klein gespuis kwetterden en tierden er flink op los. Na een kilometer of drie stapte ik uit de bosrand de velden op en daar heb ik echt even stilgestaan om te genieten van de veldleeuwerik, die maar tegen de wind in probeerde te blijven vliegen en zong, zng...

Hierna ging ik de Sint Jansberg op. Een mooi stuk waarbij ik eerst langs wat heggen mocht glijden tot voorbij wroetsporen van wilde zwijnen en waar ik werd getracteerd op het niet zo veel voorkomende zicht op een koppel barmsijzen. Ik hoorde de man eerst, localiseerde die en zag toen ook de vrouw. Nu werd het pad toch echt meer dan enkeldiep drekkig, en ik was blij met mijn gamaschen en wandelstokken. Gn nordics nee! Deze hype zorgt ervoor, dat iedereen mij steeds maar vertellen wil, dat ik een verkeerde techniek heb, maar ik nordic helemaal niet, ik heb niet eens nordic-stokken, maar gewoon lekkere leki's. Punt uit.

Maar goed, de holle wegen op de Sint Jansberg waren vol drek en soms was het echt even klauteren. Ik brak bijna mijn nek toen ik bij zo'n glibberzooi mijn voet wilde neerzetten en onderweg naar beneden in de gaten kreeg dat op de plaats waar deze neer zou komen een grote grijze slak voorbij kwam. Ik verzette snel mijn pas, maar omdat ik niet had gekeken waar ik neer zou komen, gleed ik in een halve spagaat. Een stukje verder passeerde ook nog een grote rode slak. Het was er dan ook goed weer voor. De lijster zong me toe met zijn drie herhalingen en bij de drie meertjes zag ik warempel een ijsvogel. Ik vatte eerst niet wat die daar nou zou moeten doen, want hij roestte boven een ontzettend goor meertje, maar toen ik beter keek, bleek hij daar zijn nest te hebben! Hij vloog op en neer naar deze roest, keek dan eens goed om zich heen en verdween dan in de wand van wortelen en zand.

En toen was ik alweer bij de Diepen aangekomen. Een echt wandelrustparadijs. Wat trouwens wel iedereen vindt, want het is er altijd druk. Deze keer was het makkelijk een plekje te veroveren en ik at er een pannekoek met ananas en rozijnen met vanille-ijs. Jummie. ;-) Er waren op dit punt mensen die me even wilden vertellen, dat ze me in het begin gek hadden gevonden met mijn gamaschen, maar nu toch jaloers naar mijn schone, droge broek keken. En andere mensen die de tegengestelde richting liepen en dus enkel nog asfalt hadden gestapt, die me aankeken of ik gek was, maar driftig slikten toen ze de onderbenen van de anderen zagen, die ook al de Sint Jansberg hadden gehad. Ik zit liever verlegen met iets, dan om iets. Na de Diepen volgde nog een mooi stukje langs het Reichswald aan de linkerzijde, pal aan de grens dus en na een haakse bocht naar rechts stap je het asfalt gedurende een flinke 4 kilometer door de hollandse polders weg tot in Gennep. Ik ben nog even door het dorp gelopen en heb een bushalte verder gepakt, zodat ik de volgende keer wat sneller het dorp uitben.


>> Vervolg van het Pieterpad >> klik hier >>