arnhem-rozendaal / rozendaal-rheden / rheden-dieren / dieren-loenen / loenen-hoenderlo / hoenderlo-kootwijk / kootwijk-otterlo / otterlo-arnhem / wolfheze-arnhem / schaarsbergen-hoenderlo / hoenderlo-roekel / roekel-lunteren / wolfheze-lunteren / kootwijk-hoog soeren / vaassen-hoog soeren / elspeet-vaassen / kootwijk-putten / garderen-hoogsoeren-elspeet-garderen / elspeet-putten


vervolg van

Het Veluwe Zwerfpad


Zondag 16 september 2007.

Gisteren tot laat rond de smeulende warme kolen gezeten, maar vanmorgen werd ik toch weer gewoon om zeven uur wakker. Ik had het niet koud gehad en maakte in mijn tent (lees: slaapzak) liggend een warm ontbijtje, voegde me later bij de groep en vertrok om een uur of half twaalf voor een wandeling. Tent en toebehoren laten staan, enkel wat mondvoorraad, regenspul en ehbo-rommel mee. In het bos is het nog erg rustig, ik zie alleen wat mensen als ik een fietspad kruis, maar zodra ik op het Rozendaalsche Veld de heide betreed, met de brandtoren naast het hoogste punt van NL op 109,9 meter, Limburg buiten beschouwing gelaten, is er overal wel iemand te zien. Niet raar natuurlijk, want het is zondag en prachtig weer.


Nadat ik de brandtoren gepasseerd ben, kom ik op een rustiger stukje heide, met een heel mooi vennetje tussen twee heuveltjes. En nog iets verder loop ik over een golvend strookje heide met aan beide zijden naaldbomen zo naar het Herikhuizerveld en de Posbank. Waar ik natuurlijk niet kan kiezen tussen het appelnotenplaatgebak of het broodje over-de-grens, maar aangezien ik al gegeten heb, wordt het gebak met veel koude chocomel.



Het is er werkelijk stikdruk, je kunt over de koppen lopen en ik steek de heide dwars over om op het punt waar je kunt kiezen voor Rheden of Dieren, de aantrekkelijke route naar Rheden te nemen. Over smalle dijkjes, over heide met vennetjes, zo langs de schaapskooi en de manege het beukenbos in.



Ik blijf er dralen, geniet van het groen, het water, de paddestoelen, bekijk er de wroetsporen van de zwijnen, maar kom uiteindelijk toch aan bij het bezoekerscentrum Veluwezoom en kan me niet inhouden als ik langs een 'bijenstal' loop. Binnen geurt het heerlijk naar honing en de bedrijvigheid van de diertjes is overweldigend op deze mooie dag, terwijl ze nog snel uit de laatste bloeiende heide hun zoete goud verzamelen.


Dan het laatste stukje naar het station en in Velp nog drie kilometer naar de camping, om vervolgens te genieten van een warme douche in een klein hokje, warm eten uit een zakje en warme chocomel, gezeten in het stille donker op een bankje bij de tent.


>> Vervolg van het Veluwe Zwerfpad >> klik hier >>