arnhem-rozendaal / rozendaal-rheden / rheden-dieren / dieren-loenen / loenen-hoenderlo / hoenderlo-kootwijk / kootwijk-otterlo / otterlo-arnhem / wolfheze-arnhem / schaarsbergen-hoenderlo / hoenderlo-roekel / roekel-lunteren / wolfheze-lunteren / kootwijk-hoog soeren / vaassen-hoog soeren / elspeet-vaassen / kootwijk-putten / garderen-hoogsoeren-elspeet-garderen / elspeet-putten


vervolg van

Het Veluwe Zwerfpad


Zondag 11 t/m dinsdag 13 mei 2008 van Loenen via Hoenderlo en Kootwijk naar Otterlo, 48 kilometer.

Pinksteren! Dat betekent dat ik de maandag vrij ben. Dat, samen met mijn twee vrije dagen zondag en dinsdag betekent weer, dat ik een paar dagen achter elkaar vrij heb en daar ga ik van genieten. En dus vertrek ik op zondagochtend bijtijds naar de trein. Het weerbericht geeft onwijs hoge temperaturen aan voor deze tijd van het jaar, te weten 27 graden en dat is eigenlijk niet mijn favoriete hike-temperatuur. Dus ik heb de inhoud van mijn rugzak aangepast. Kortom: errug weinug.

Ik begin zondag te lopen in Loenen en stap al gauw in het groen naast de Vrijenbergerspreng. Als ik wat later een weg heb gekruist, mag ik "het tweede voetspoor" linksaf. Oftewel een twee-voet-breed gangetje wat zich kronkelend van de weg beweegt. Gaaf! Het paadje komt uit op een stukje heide en gaat daarna weer door het bos tot bij het viaduct en De Woeste Hoeve, waar ik de ijscokar voorbijloop, maar me even vergaap aan het monument wat herinnert aan de fusillade op 8 maart 1945 116 Nederlanders werden doodgeschoten.



De weg route verder langs honderd campings, waar ik gelukkig niet te veel van merk. Het is zondag eerste pinksterdag en bovendien moederdag. Kort na De Woeste Hoeve kom ik langs een prachtig gelegen huisje met drie mensen op het terras. Een echtpaar en (schoon-)moeder. Als ik er voor het hek staand om wat water vraag, krijg ik een koek op de koop toe. Lief he, dat zijn de kleine dingetjes die het zo mooi maken. Er volgen nog heel wat mooie stekjes in de bakkende zonneschijn, voordat ik Hoenderlo inloop.



Ik zei al dat ik weinig bij me had en moet het dan ook zonder tent stellen. Een plasticje voor op de grond en een zeil over mijn hoofd zal voldoende moeten zijn. Een grote camping probeer ik te vermijden en bij een uit de kluiten gewassen boerderijcamping word ik aangekeken alsof ik vraag of ik naast ze mag liggen in bed ofzo. Dus ik loop door tot ik bij de natuurcamping De Hoge Veluwe beland. Ik span er mijn zeiltje wat achteraf en kook er mijn jachtschotel (water voor de poeier in een zakje) op een houtvuurtje - wat ben ik blij met mijn trailstove! En loop met schemering het park een klein stukje in om wild te spotten. Een uur later ben ik weer terug; acht edelherten, twee everzwijnen en een proces verbaal verder: ik was na sluitingstijd in het park. Ow duh, foutje, niet bij stilgestaan. 75,= aan de staat gegeven, niet eens om in het park te besteden.


>> Vervolg van het Veluwe Zwerfpad >> klik hier >>