arnhem-rozendaal / rozendaal-rheden / rheden-dieren / dieren-loenen / loenen-hoenderlo / hoenderlo-kootwijk / kootwijk-otterlo / otterlo-arnhem / wolfheze-arnhem / schaarsbergen-hoenderlo / hoenderlo-roekel / roekel-lunteren / wolfheze-lunteren / kootwijk-hoog soeren / vaassen-hoog soeren / elspeet-vaassen / kootwijk-putten / garderen-hoogsoeren-elspeet-garderen / elspeet-putten


vervolg van

Het Veluwe Zwerfpad


Zondag 12 en maandag 13 juni 2011: Putten-Elspeet, 13 en 17 kilometer.

Een kansje doet zich voor, dus we trekken er weer eens een weekendje op uit. De laatste etappe van Elspeet naar Putten moest nog dichtgelopen worden. Omdat het warm wordt en omdat het zondag is, kiezen we ervoor om van Putten naar Elspeet te lopen. Zo gaat het makkelijker met het OV en hoeven we minder kilometers te lopen in de middagwarmte. Eerst van de trein naar de rand van Putten, waar we het dorp inlopen en meteen maar aan een uitgebreide lunch gaan. Hierna ontploft Artan zowat, omdat hij nou toch echt wil gaan rennen. Gelukkig lopen we al snel in het groen met allerhande geritsel tussen de varens.

Een paar kilometer verder komen we over een landgoed gelopen met mooie doorkijkjes naar Oud Groevenbeek.

Het bos waar we nu doorheen lopen, is erg gevarieerd. Maar vooral mooie kleine paadjes, die ik zoveel leuker vind dan de grote lanen. Niet dat die niet mooi zijn, maar toch...

Vanwege de warmte en omdat we toch alle tijd hebben, doen we lekker rustig aan. Zo wordt het gemozaiekte bankje rond vijf uur uitgebreid bekeken. Echt leuk om zo ineens tegen te komen.



Een paar minuten later lopen we de Ermelosche Heide op. Artan is meteen weer aan het graven als afwisseling op het rennen. Hij heeft het tenslotte nog niet warm genoeg... Een klein stukje verder lopen we langs de schaapskooi, waar de dieren rustig in de kraal staan. Met enige moeite houd ik Artan aan de voet tot kort na de stal. Die moeite is niet vanwege de schapen, maar omdat hij al lang een flinke waterplas heeft geroken, maar ik iemand met een klein kindje heb gezien bij de parkeerplaats. Als de kleine in de auto zit, geef ik Artan vrij, die als een dolle het water invliegt. Het meisje zit in de auto te kraaien van plezier om die maffe hond.

Na op een paaltje een routesplitsing te hebben genegeerd, lopen we weerom de Ermelosche Heide op. Nu zijn we bijna bij de camping. Ik heb proberen te reserveren, maar er was geen plaatsje meer vrij. Nu ik echter langs de camping loop, zie ik een papiertje wat nog 1 trekkersplekje vrij meldt te hebben. En dat werd de mijne! In de avond een paar druppen op de tent verhoogt de sfeer.

's Avonds loop ik een kleine lus over de heide met Artan. Dat is tevens een stukje van het VZP, zodat ik dat morgenvroeg niet meer hoef te doen.

's Maandags word ik vroeg wakker. Het schemert nog en het regent wat. Natuurlijk moet ik plassen en als ik er dan toch uitben, ga ik ook maar gelijk Artan uitlaten en mijn zooi zovast onder het afdakje van het sanitair verzamelen. Zo kan ik tussen de druppels door mijn rugzak droog inpakken terwijl ik uit het vuistje ontbijt en vertrekken we ergens kort na zessen. Ik vind het wel lekker zo, die malse regen. Het ruikt zo heerlijk groen en fris en we kunnen wat kilometers maken voordat het weer zo akelig warm wordt. Vanwege het vroege uur hoeven we ook niet bang te zijn voor verkeer op het asfaltweggetje.

Na een uurtje komen we langs een mooi doorkijkje en gaat de route langs de Leuvenumse Beek. Ik geef toe, dat ik in het boekje op de kaart heb gekeken. Daarom lus ik niet van de beek weg, maar volg deze pal aan de oever. Leuk voor de hond en leuk voor mij. Uiteindelijk komen de route, de beek en wij toch weer bij een bruggetje uit en kan ik mij weer netjes aan de markeringen houden.



Na een half uurtje pauze aan het watertje lopen we verder om rond half tien bij het Hulshorster Zand uit te komen. Een onlangs opnieuw afgegraven toplaag maakt dat het een barre kale bedoening lijkt. Hier en daar een zwerfkei om het af te maken.


De route langs de rand van het zand gevolgd, dan door een wat begroeider stuk, maar nog wel met jonge en verder uit elkaar staande aanplant. En het laatste stuk van mijn eindetappe van het VZP loopt dan over de Elspeetse Heide. Weer ietsje anders dan in het routeboekje staat aangegeven, maar de markeringen zijn duidelijk.

Over markeringen gesproken: het Veluwe Zwerfpad is geel-rood aangegeven, zoals het een officieel streekpad betaamt. Vrijwel overal is dit overduidelijk en soms zelfs overvloedig gedaan, zodat het ook met een ouder boekje -zoals waarmee ik liep- gewoon te volbrengen is. En mocht er nou toch nog eens een piepkleine mogelijkheid bestaan, dat er verwarring zou kunnen optreden, dan wordt dat vakkundig opgelost, zoals ik gisteren bijvoorbeeld tegenkwam:


En hiermee is ook het Veluwe Zwerfpad afgerond.