Meer foto's van Artan.

 

 





Artan Kelpiebrink

Wat een coole knul was hij toch!

Op woensdagavond vier februari 2009 werden we gebeld door de fokker met een verheugende mededeling. Bij eerdere bezoeken waren we verliefd geworden op een bepaalde teef en deze had nu geworpen. En van de reutjes zou voor ons zijn.

Eenmaal thuis eerst buiten kennis gemaakt met onze ouwe Saarlooswolfhond, waarbij Artan heel veel eerbied toonde en Navaho hem gewoon straal negeerde. Binnen kreeg ons pupje gelijk een snauw toen hij het waagde te dicht bij Navaho's kussen te komen, maar langzaamaan en op kousevoetjes lukte het Artan dan toch die ouwe brombeer zijn hart en kussen in te winnen. Na Navaho's inslapen werd hij dan ook node gemist door Artan, maar uiteindelijk richtte ons puppekind zich op n van de poezen.

Onze vent groeide voorspoedig op. Zijn bijna ontembare drive was goed voor heel wat uurtjes bezig zijn per dag, zowel fysiek als mentaal. Hierdoor liep hij in zijn tweede en derde jaar een paar keer een blessure op, maar richting zijn vierde en vijfde levensjaar begon hij ietsje minder onstuimig te worden. Ietsje maar :-) Alles was leuk en alles diende onderzocht. En vervelen deed hij zich nooit. Hij zocht gewoon iets "te leren" als wij dat even niet aanboden.

Artan was een scherpe hond en had een attitude. Met ruim drie jaar werd hij gecastreerd. Naar mensen toe verbeterde zijn gedrag aanzienlijk, maar ingesleten gedrag naar andere honden bleef een aandachtspuntje. Het was jammer, dat hij net een tikje onzeker was, wat maakte dat hij iedere hond die aandacht aan hem besteedde eerst fel bejegende, voordat hij tot de conclusie kwam, dat ze best te pruimen waren.

Maar als er een flesje, tennisbal of frisbee in het spel was, zag hij niets en liep alles ondersteboven! Ons ventje, ons jungske, ons hypertje :-)