Meer foto's van Dirk.

 


 





Dirk

Onzen Dirk. Ons Dirkske. Durk, Dork of Dook wordt hij ook wel genoemd. Want oh, wat is hij toch een sufferd. Weet altijd precies voor je voeten te lopen. Of liggen. En als hij ergens op ligt, duvelt hij er geheid vanaf.

Zijn geboortedatum staat ergens halverwege december 2009, want zeker weten doen we het niet. Met een maand of vier, vijf hebben we hem opgehaald bij iemand die niet voor hem kon zorgen. Een dotje was het, een bolletje wol met zijn wat langere vacht. Maar ook een monstertje met zijn humeurswisselingen. Een beetje frustratie, een heleboel speelsheid, achttien nagels en nog meer tandjes vonden de weg naar de dierenarts en na castratie ebde het hele felle er een beetje af.

Zijn eerste anderhalf jaar heeft hij binnen gebivakkeerd, omdat zijn achterhand niet helemaal jofel is. Na röntgenen en enkele onderzoeken is niets mankerends gevonden in wervels, bekken of beendergestel, waardoor de voorlopige diagnose is komen te rusten bij "iets aan zijn spieren". Omdat er verder weinig meer te dokteren viel, hebben we het dus een jaartje aangekeken. Het werd niet erger of minder, dus voorjaar 2011 mocht hij naar buiten. En nu is hij nog liever! De terror van de buurt kan nu zijn energie helemaal kwijt en zijn achterhand is wat sterker geworden, waardoor hij zich goed kan redden.

In zijn eerste jaar wist hij zich begeleid door de ouwe tantes Gizmo en Papertje, maar deze zijn in enkele maanden na elkaar overleden. Op zeventienjarige leeftijd hadden ze op het eind ook de puf niet meer om Dirk nog terug te meppen als hij er weer bovenop dook, maar ze hebben hem nog wel iets meegegeven.

Het is heel leuk weer een kat in huis te hebben die geen stap voor de hond aan de kant gaat, maar er wel ontzag voor heeft. Een kat met een voorliefde voor bovenop je liggen als je in de bank zit. Een zonaanbidder die ineens om kan slaan in een mekkerende moordmachine als hij een vogeltje ziet op het voederhuis of furieus achter het rode laserlampje aanjaagt. Onze eigen jeweetwel-kater.